CVE-2026-64194

Perl için Net::DNS 1.55 ve öncesi sürümler, derin DNS sıkıştırma işaretçi zincirleri aracılığıyla Hizmet Reddi (Denial of Service) durumuna izin vermektedir. Net::DNS::DomainName::decode, herhangi bir derinlik sınırı olmaksızın kendi içinde özyineleme yaparak RFC 1035 sıkıştırma işaretçilerini takip eder. Çağrı yığınını doyuran (en azından daha büyük TCP yanıtlarıyla) bir isim oluşturmak mümkündür ve bu durum potansiyel bir Hizmet Reddine yol açar. `$link < $offset` koruması ileriye dönük ve dairesel zincirleri engeller ancak keyfi uzunluktaki geriye dönük zincirlere hala izin verir. Ofset başına önbellek (`$cache`), her çağrının başında doldurulur ve yalnızca aynı ofsetin yeniden geçişlerini kısa devre yaptırır; taze bir zincir üzerinden yapılan ilk iniş hala tam derinlikte özyineleme yapar. Özel olarak hazırlanmış bir paket, iki baytlık sıkıştırma işaretçilerini her biri bir öncekinden iki bayt öncesini gösterecek şekilde zincirleyerek `offset / 2` uzunluğunda bir zincir oluşturabilir. 14 bitlik işaretçi alanı (maksimum ofset 16383) için bu, yaklaşık 8191 özyinelemeli çerçeve sağlar. Bir TCP DNS mesajı için sınır, 16 bitlik uzunluk alanıdır (~32767 çerçeve). Perl'ün varsayılan C yığını yalnızca birkaç bin çerçeveyi işleyebilir; bunun ötesinde işlem SIGSEGV veya benzeri bir sinyal alır, bu da güvenilmeyen DNS verilerini ayrıştıran herhangi bir uygulama için hizmet reddidir. Zafiyet, `Net::DNS::Packet->new(\$wire)` tarafından, yani kütüphanenin ağdan gelen bir DNS mesajını çözdüğü herhangi bir noktada tetiklenir.